پیس میكر موقت

[ad_1]

پیس میكر موقت تا زمان رفع برادیكاردی (كندی ضربان قلب) در بیمارانی كه بر اثر ‏دارو و یا علل برگشت پذیر مبتلا شده اند و همچنین قبل از تعبیه پیس میكر دائم در ‏بیماران مبتلا به برادیكاردی غیر قابل برگشت به كار می رود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، روش كارگذاری پیس ‏میكر موقت بدینگونه است كه ابتدا بیمار به اطاق آنژیوگرافی (كت لب) منتقل شده و ‏برروی تخت مجهز به دستگاه فلوروسكوپی (تصویربرداری با اشعهX‏ ) می خوابد.‏‎ ‎‏ یكی از ‏سیاهرگهای بزرگ (معمولاً سیاهرگ فمورال در ناحیه كشاله ران) در نظر گرفته شده و ‏پوست ناحیه توسط دارو بیحس می شود.

پس از ایجاد بی دردی موضعی، سیاهرگ مورد نظر ‏سوراخ شده و سیم پیس میكر (لید)، از ورید عبور داده می شود و با راهنمایی گرفتن از ‏فلوروسكوپی به بطن راست قلب هدایت شده و در ناحیه مناسب قرار داده میشود.

قسمتی از ‏سیم كه در خارج از بدن قرار دارد با بخیه به پوست بی حس شده دوخته می شود تا لید جابجا ‏نشود؛ سپس انتهای آزاد لید به دستگاه ژنراتور به ابعاد حدودا 10*20 سانتیمتر وصل می شود.

این ژنراتور الكتریكی از طریق لید، ضربان قلب بیمار را حس میكند و در صورت نیاز با ‏سرعت ثابت كه توسط پزشك تنظیم میشود، با ایجاد پالس الكتریكی برای قلب ضربان ایجاد ‏می كند.

پیس میكر موقت برای مدت طولانی قابل استفاده نیست . اولاً امكان جابجایی لید ‏وجود دارد و بیمار در طی مدتی كه پیس میكر موقت در قلب وی وجود دارد باید استراحت ‏مطلق داشته و از حركت دادن اندام خودداری كند . ضمناً وجود پیس میكرموقت به مدت ‏طولانی با احتمال عفونت و تشكیل لخته در سیاهرگ مربوطه همراه است.

پيس كردن موقت ميتواند از طريق داخل وريدي، اپي كارديال ويا پوستي انجام شود.

تحريك اندوكارد دهليز ويا بطن راست (يا هردو) با كمك الكترود پيس ميكر موقت كه از داخل يك وريد مركزي عبور داده ميشود، انجام ميگيرد.

براي پيس كردن اپي كارديال بايستي ليدهاي پيس ميكر مستقيما بر سطح ويا داخل اپيكارد (زيرديد مستقيم) قرار داده شود.

در پيس كردن از طريق پوست، با استفاده از الكترودهاي قرار گرفته بر سينة بيمار جريانات الكتريكي به قلب فرستاده ميشود.

T.C.P ) Transcutaneous Pacing ) به اسامي ديگر Temporary External Pacing و Noninvasive Pacing نيز ناميده ميشود كه بعدا در اين مورد بحث خواهيم كرد.

انديكاسيون ها

انديكاسيون هاي اورژانس پيس كردن موقت عبارتند از:

1 – براديكاردي با اختلال بارز هموديناميك (كاهش فشار خون سيستولي كمتر از

mmHg 80. تغيير وضعيت هوشياري، ادم ريوي، آنژين صدري)

2 – براديكاردي با ريتم هاي escape كه به درمان دارويي پاسخ نميدهد.

3 – overdrive Pacing پيس سركوب كننده تاكي كارديها (بطني و فوق بطني) مقاوم به درمانهاي دارويي و شوك الكتريكي.

4 – ارست قلبي بدنبال براديكاردي سينوسي.

5 – پيشگيري به هنگام انفاركتوس حاد قلبي، زمانيكه علائمي از گرفتاري و اختلال عملكرد در گره SA ديده ميشود.و ياAV block II Mobitz typeII ، CHB و بلوك شاخه راست يا چپ تازه ويا بلوك شاخه اي متناوب بين راست و چپ باشد.

[ad_2]

لینک منبع

پیس میکر یا ضربان ساز قلب چگونه کار می کند؟

[ad_1]

سیستم ضربان ساز دارای یک ژنراتور ضربان ساز و یک یا دو لید ( سیم ) است. به ضربان سازهایی که دارای یک لید هستند ضربان ساز یک حفره ای و به ضربان سازهایی که دو لید دارند ضربان ساز دو حفره ای گفته می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ضربان ساز دارای دو بخش است: منبع تامین نیرو یا باتری و مدار الکترونیکی. ضربان ساز دارای یک بدنه فلزی است تا مایعات وارد آن نشوند. ضربان ساز حدود ۵۰-۲۵ گرم وزن دارد و اندازه آن کوچک تر از یک قوطی کبریت است. اکثر ضربان سازها باتری لیتیومی دارند.

طول عمر این باتری ها حدود ۱۰-۶ سال است. در مدار الکترونیکی ضربان ساز، انرژی از باتری گرفته شده و به تعدادی ایمپالس های الکتریکی تبدیل می گردد.

این ایمپالس ها از طریق الکترود به سمت قلب هدایت می شوند. هر ایمپالس الکتریکی که از ضربان ساز خارج می شود موجب تحریک قلب و انقباض آن می گردد. سرعت خارج شدن این ایمپالس ها را سرعت تخلیه می گویند.

در برخی از ضربان سازها ایمپالس های الکتریکی به طور ثابت ایجاد می شود، ولی اغلب به شکل (( در صورت نیاز )) کار می کند. در صورت نیاز به این معنا است که اگر ضربان ساز حس کند قلب فاقد ضربان یا ضربان آن خیلی پایین است با سرعت ثابت شروع به تخلیه ایمپالس الکتریکی می کند.

اگر ضربان به طور طبیعی وجود نداشته باشد تخلیه ایمپالس ها ادامه پیدا خواهد کرد. اما اگر ضربان ساز حس کند که قلب به طور طبیعی کار می کند ایمپالس نمی فرستد. برخی از ضربان سازها قادرند در مواردی هم چون ورزش کردن سرعت تخلیه خود را افزایش دهند. بسیاری از ضربان سازها دارای قابلیت برنامه ریزی هستند تا بر اساس نیازهای بدن به فرستادن ایمپالس الکتریکی به سمت قلب اقدام کنند. حتی بعد از کار گذاشتن ضربان ساز می توان با استفاده از دستگاه های برنامه ریزی کننده خارجی و توسط سیگنال های الکترومغناطیسی به برنامه ریزی مجدد پرداخت.

برخی از ضربان سازها دارای یک حس گر هستند که می تواند ریتم قلب را شناسایی و به طور اتوماتیک سرعت تخلیه خود را با استفاده از برنامه ریزی خارجی تنظیم کند. هم چنین برخی از ضربان سازها قادرند اطلاعات مربوط به ریتم های طبیعی قلب را آنالیز و ذخیره کنند. این اطلاعات را می توان هنگام مراجعه بیمار برای پی گیری در کلینیک ضربان ساز بازیابی کرد.

نوع جدیدی از ضربان سازها تحت عنوان ضربان ساز دو بطنی ( CRT ) در درمان نارسایی قلب مورد استفاده قرار می گیرند. گاهی در نارسایی قلبی، حفرات بطنی به طور هم زمان تخلیه نمی شوند. در صورتی که پمپ کردن خون به طور هم زمان صورت نگیرد خون کم تری از قلب خارج خواهد شد. ضربان ساز دو بطنی موجب هماهنگ کردن زمان پمپ کردن بطن ها می گردد و لذا مقدار خون خارج شده از قلب افزایش می یابد. این اقدام را هماهنگ سازی مجدد قلبی می نامند. دستگاه های CRT دارای سه لید هستند: یک لید در دهلیز راست، یک لید در بطن راست و لید سوم در سینوس کرونری تا بطن چپ را پیس کند.( دستگاه های CRT در ادامه شرح داده میشوند )

عملکردپایه ای پیس میکر

همه پیس میکرها دارای یک کلاک داخلی هستند که تعیین کننده زمان تحویل پالس بعدی است.همه پیس میکرها یک مدار خروجی دارند که زمانیکه توسط تایمر ( زمان سنج) راه اندازی می شود ، یک پالس با دوره تناوب و ولتاژ (یا جریان ، اگر در طراحی آن چنان باشد ) ثابت ایجاد می کند.

پیس میکرهایی که هم بافت بطنی و هم دهلیزی را تحریک می کنند ، با دو مدار خروجی کار می کنند. چناانکه خروجی بطنی پس از یک تأخیر A-V برنامه ریزی شده رخ می دهد. دوره تأخیر در اکثر پیس میکرهای دائمی قابل برنامه ریزی است، اما در پیس میکرهای قابل برنامه ریزی و پیس میکرهای ترتیبی A-V خارجی که در اتاق های عمل بکار میروند ، می تواند تغییر کند.

ضربان سازهای demand یا قابل جلوگیری دارای مدارات تحلیل ECG می باشند.( که بوسیله الکترودهای ضربان ساز تشخیص داده می شود.)و سیگنال را جهت تداخلات الکترومغناطیسی روی صفحه نمایش میدهد. اگر یک QRS تشخیص داده شود ، کلاک داخلی reset می شود . در نتیجه تا زمانیکه پالس بعدی ایجاد شود ، تأخیر زمانی پیش می آید. ( یعنی طول دوره گریز)

زمانی که تداخل الکترومغناطیس رخ میدهد ممکن است پیس میکر تقاضا ، به مد آسنگرون برودو به صورت پیوسته ضربان سازی کند تا زمانیکه تداخل از بین برود و دوباره سیگنال طبیعی قلب تشخیص داده شود.قرار دادن یک آهنربا روی یک پیس میکر قابل برنامه ریزی با غیر قابل برنامه ریزی نیز دستگاه را به مد آسنکرون تبدیل می کند ولی فقط طی مدت زمانی که آهنربا نگهداشته می شود. بسیاری از پیس میکرهای demand ( تقاضا) پس ماند را نیز نمایش میدهند که در آن مولد پالس متوقف می شود تا زمانی که نرخ طبیعی قلب به نرخی (۶۰ ضربان در دقیقه ) کمتر از نرخ ضربان سازی (۷۲ ضربان در دقیقه ) سقوط کند. زمانیکه پیس میکر ضربان سازی را شروع می کند ، تا زمانیکه نرخ طبیعی قلب به بالاتر از نرخ ضربان سازی شده برسد ، متوقف نمی شود مگر اینکه پیس میکر مدلی با « جستجوی پسماند » باشد که در فواصل معین ریتم اساسی در زیر قرار گرفته را تعیین می کند.برخی پیس میکرها در ضربان سازی و حس کردن هم بطن و هم دهلیز توانمند هستند.

چنین توانایی به پیس میکر اجازه می دهد که نه تنها نرخ بطنی مناسب ، بلکه ضربه دهلیز قبل از هر انقباض بطنی را تضمین میکند. این پیس میکرها (طبقه بندی DDD – بخش بعدی را ببینید) نرخ دهلیزی حداقل را ضمانت می کنند و همچنین این اطمینان را حاصل می کنند که یک انقباض بطنی در زمان مشخص بعد از هر انقباض دهلیزی رخ میدهد.

بخش الکترونیکی پیچیده است زیرا همیشه رخ دادن انقباض بطنی پس از هر انقباض دهلیزی مناسب نیست.بعنوان مثال ، یک تاکی کاردی دهلیزی ممکن است نرخ بطنی بیش از حدی را تولید نماید.

همچنین ممکن است تداخل الکترومغناطیسی به عنوان یک نرخ دهلیزی سریع تشخیص داده شود . ایجاد محدودیت در نرخ بطنی معمولا در مدارات ایجاد می شود و قابل برنامه ریزی است.

یک عارضه دیگر از تاکی کاردی غیر مستقیم پیس میکر ، ممکن است در پیس میکرهای DDD ایجاد شود که به عنوان نتیجه یک PVC یا هر دپلاریزاسیون با مبدأ بطنی که در یک روش برگشتی از طریق گره AV به سمت دهلیز هدایت شده ، می باشد.

یک PVC ممکن است سبب برگشت دپلاریزاسیون دهلیزی شود که در شروع بوسیله پیس میکر تشخیص داده می شود. از این رو یک ضربان ساز ایجاد شده بوسیله دپلاریزاسیون بطنی بعد از وقفه پیش تنظیم A-V رخ میدهد و دپلاریزاسیون بطنی به سمت دهلیز برگشت خواهد نمود و دوره خود نگهدار میشود.

می توان با افزودن یک دوره مقاوم ( فاصله ) دهلیزی پس از بطن در مدار ، از تاکی کاردی غیر مستقیم بطنی جلوگیری نمود.

دوره فاصله با هر دپلاریزاسیون بطنی شروع شده و به عنوان نمونه ۳۰۰-۴۰۰ میلی ثانیه به طول می انجامد و قابل برنامه ریزی است.در طول PVARP هیچ پاسخ بطنی راه اندازی شده به دریافت دهلیزی مجاز نخواهد بود ، بنابراین یک موج p برگشتی یا هر موج p زودهنگام دیگر ، منجر به دپلریزاسیون بطنی دیگری نخواهند شد. اکنون اکثر پیس میکرها توانایی متغیر بودن نرخ ضربان سازی را دارا می باشند.

روزگاری فقط بیمارانی با گره SA سالم و پیس میکرهایی که دهلیز را حس و بطن را ضربان سازی میکردند، می توانستند نرخ قلبی خود رابا تقاضای بدن تنظیم نمایند.

امروزه پیس میکرهایی ساخته شده اند که در برخی روش ها سطح فعالیت بیمار را حس کرده و مطابق با آن (demand ) نرخ ضربان سازی ر اتنظیم می کنند. ( ضربان سازی با نرخ متغیر) چنین وسیله ای ، یک کریستال پیزوالکتریک را جهت تشخیص حرکت بدن که توسط ماهیچه های در زیر قرار گرفته انتقال می یابد ، بکار میگیرند.نرخ ضربان سازی بوسیله سطح فعالیت حس شده تعیین می شود.

متخصص بیهوشی باید دقت کند که فعالیت ماهیچه قرار گرفته روی مولد ( فاسیکولاسیون از ساکسینولچلاین ) یا فشار روی مولد ( جراح روی مولد تکیه کند) ممکن است توسط واحد به عنوان یک فعالیت تفسیر شود و منجر به افزایش نرخ قلبی شود. اگرچه به طور بعیدی ممکن است ناشی از فیلترهایی که ارتعاشات فرکانس بالا (سختی ، لرزش ، وسیله نقلیه موتوری) و فرکانس پایین ( تنفس ، ضربان قلب) را فیلتر می کنند باشد. روش دیگر تعیین وجود فعالیت فیزیکی ، بکارگیری آشکارساز نرخ تنفسی است. با استفاده از دستگاههای الکترونیکی مشابه با مانیتورهای بیهوشی که یک دم را حس می کنند ( اندازه گیری امپدانسی) ، این پیس میکرها حداقل نرخ ضربان سازی را مطابق با نرخ تنفسی تنظیم می کنند ، بطوریکه تنفس سریع نشان دهنده تحرک زیاد می باشد.

این روش آشکارسازی نرخ تنفسی نیازمند اعمال جریان الکتریکی کوچکی به بیمار است.

زمانیکه سیستم آشکارساز نرخ تنفسی یک مانیتور برای بیماری با پیس میکر نرخ متغیر که از آشکارساز نرخ تنفسی نیز استفاده می کند ، بکار می رود ممکن است سیستم ها بر یکدیگر اثرات متقابل داشته باشند.

پیس میکر ممکن است جریان مانیتور بیمار را به عنوان تنفس سریع تفسیر کند و متعاقبا ضربان سازی بیمار را در نرخ بسیار بالایی انجام دهد. اگر پیس میکری ضربان سازی با نرخ متغیر ایجاد می کند ، باید قبل از جراحی تعیین کنید که بدانید پیس میکر چه روشی را برای تعیین فعالیت فیزیکی بکار می برد .

اطلاعات خود در مقابل اثرات متقابل با داروها و تجهیزات را بالا ببرید و برای سر وکار داشتن با تاکی کاردی تدارک لازم راببینید ( از فشار وارد کردن به پیس یمکر دست بکشید ، منتظر بمانید تا فاسیکولاسیون به انتها برسد ،آشکار ساز نرخ تنفسی روی مانیتور را وابسته به شرایط محیطی خاموش کنید.)

ساختار فنی دستگاه :

در حالیکه مدلهای زیادی از پیس میکر وجود دارد ولی هر کدام دارای قابلیت منحصر به فردی هستند . هر پیس میکر دارای یک تولید کننده نبض یا ژنراتور است که با باطری کار می کند و همچنین دارای یک سیستم یا الکترود است که تحریک الکتریکی را به قلب می رساند .

مولد پالس پیس میکر یا ژنراتور:این مولد پالس سیگنالهای الکتریکی تولید میکند که موجب تپش قلب می شوند. اکثر مولد های پالس توانایی دریافت و پاسخ دادن به سیگنالهایی که توسط قلب فرستاده می شوند را نیز دارند.

ژنراتور منبع انرژی پیس میکر می باشد که دارای مدارهای الکترونیکی است و این مدارها موظف به ایجاد ضربان زمان بندی و حساب شده و احساس فعالیتهای قلبی می باشند . باتری ژنراتور می تواند از جنس لیتیم ، جیوه – روی و هسته ای باشد . ژنراتورهای تولید کننده نبض دارای کنترل کننده های متعددی از قبیل برون ده انرژی الکتریکی ، سرعت (نرخ) ضربان قلب ، کیفیت و حساسیت پیس میکر می باشند.

۱)برون ده انرژی الکتریکی (Output)

برون ده انرژی به شدت پالس الکتریکی که به وسیله ژنراتور به میوکارد داده می شود . اطلاق می گردد . میزان برون ده به وسیله میلی آمپر (mA) اندازه گیری می شود . تنظیم برون ده به وسیله پزشک در زمان وارد کردن پیس میکر انجام می گیرد و در پایانی ترین میزانی که تولید دپولاریزاسیون می کند (حد آستانه) تنظیم می شود . البته به وضعیت فرد و محل قرار گیری پیس میکر نیز وابسته است.

۲) نرخ ضربان قلب (Rate):

نرخ ضربان قلب با توجه به هدف درمانی و وضعیت بالینی بیمار تنظیم می شود . به استثناء موارد اندکی ، سرعت ضربان قلب معمولاً بین ۷۰ تا ۸۰ ضربان در دقیقه تنظیم می شود .

۳) حالت ایجاد ضربان :

دو نوع مد اساسی در ایجاد ضربان به وسیله پیس میکر وجود دارد :

الف) مد سرعت ثابت ( Asynchronaus یاFixRate ) :

پیس میکر ، پالس های الکتریکی را با سرعت ثابت ، بدون توجه به ریتم قلبی بیمار صادر می کند . از عیوب مهم و خطرناک این مد ایجاد ضربان با سرعت ثابت است که توجهی به ضربان قلب نداشته و این خطر وجود دارد که تحریک پیس میکر در مرحله آسیب پذیری عضله قلب (روی موج T ) ایجاد شود . مکانیسم R on T اتفاق افتاده و سبب تاکیکاردی و فیبریلاسیون بطنی شود .

ب) مد تقاضا (Demand) :

در این مد پیس میکر با ریتم قلبی بیمار رقابت نمی کند و روی امواج طبیعی قلب تحریک نمی فرستد . در این مد ، پیس میکر در صورت نیاز ، زمانی تحریک را می فرستد که سرعت ضربان قلب از حد تنظیم شده برای پیس میکر کمتر باشد . در این صورت پیس میکر شروع به فعالیت و فرستادن تحریک می کند و ضربان قلب را در یک حد طبیعی نگه می دارد . این مد ایجاد ضربان ، خطرات ایجاد ضربان با سرعت ثابت را ندارد .

۴) حساسیت (sense) :

بیشتر در مد Demand استفاده می شود . در این حالت یک الکترود در نوک سیم پیس میکر می تواند فعالیت قلب خود بیمار را درک کند . در صورتیکه ضربان قلب توسط Sense احساس نشود ، پیس میکر تحریک الکتریکی خود را می فرستد و معمولاً بین ۳-۱ میلی ولت تنظیم می شود.

الکترودها :

برای تکمیل مدار الکتریکی در یک سیستم پیس میکر دو قطب مخالف (مثبت و منفی) لازم است . الکترودهای دستگاه پیس میکر ممکن است یک قطبی یا دو قطبی باشند . در نوع یک قطبی ، الکترود منفی در داخل قلب و الکترود مثبت در خارج قلب جاگذاری می شود . از الکترود یک قطبی بیشتر در پیس میکر دایم استفاده می شود . در الکترود دو قطبی ، الکترودهای مثبت و منفی هر دو روی یک سیم واحد به فاصله کمی از هم قرار گرفته و در داخل قلب کار گذاشته می شوند .

یک یا دو سیم ( که لید نیز نامیده می شوند)؛ سیم های راهنما ( سیم های لید ) سیم های انعطاف پذیر روپوش داری هستند که سیگنالهای الکتریکی را از مولد پالس به قلب منتقل میکنند. لیدها ممکن است سیگنال ها از قلب به مولد پالس را نیز تقویت کنند.

یک انتهای لید به مولد پالس متصل میشود . انتهای الکترود لید ، ممکن است در دهلیز ، بطن یا هر دو قرار داده شود که این مورد به حالتی که نیازمند جایگذاری پیس میکر است بستگی دارد. پیس میکری که دهلیز راست یا بطن راست را پیس (منظم) میکند،پیس میکر « تک حفره » نامیده می شود و پیس میکری که هم دهلیز راست و هم بطن راست را منظم میکند و نیازمند دو لید منظم کننده است ، پیس میکر « دو حفره ای » خوانده میشود.

پیس میکرهای قدیمی تر سیگنال های الکتریکی شان را صرفنظر از نرخ ضربانات خود قلب ، در یک نرخ ثابت ارسال میکردند. در حال حاضر تکنولوژی پیس میکر بسیار پیشرفت یافته است . امروزه پیس میکرها میتوانند زمانیکه نرخ ضربان طبیعی قلب کمتر از نرخ برنامه ریزی شده در مدار پیس میکر می باشد ، آن را حس کنند و تشخیص دهند

این امکان وجود دارد که آریتمی هم در بطن و هم در دهلیز باشد . پیس میکرهایی وجود دارند که سیم های راهنمای آنها هم در دهلیز و هم در بطن قرار می گیرند . ممکن است یک سیم لید برای هر حفره استفاده شود و یا اینکه ممکن است یک سیم لید توانایی حس و منظم سازی هر دو حفره را دارا باشد.

یک ICD یک سیم دارد که در بطن قرار میگیرد که اصولاً جهت آریتمی های سریع بطنی استفاده می شود

بعضی از پیس میکرها درارای سه لید (سیم) هستند. یکی در دهلیز راست، یکی در بطن راست، ودیگری در بطن چپ قرار می گیرد. در این نوع، ضربان بطن راست و چپ بطور همزمان صورت میگیرد و در بیمارانی که مبتلا به نارسائی قلبی شدید هستند این نوع پیس میکرمی تواند منجر به افزایش کارآئی قلب شود.

هر کدام از پیس میکرهای توضیح داده شده می توانند سرعت ضربان قلب را بسته به نیاز بیمار تغییر دهند. بدین معنی که در زمانی که بیمار فعالتر میشود پیس میکر می تواند ضربان قلب را تندتر کند و در هنگام استراحت آن را کند نماید

تغییر در نیازهای فیزیولوژیکی که برای مثال در طول دویدن ، شنا کردن یا باغبانی رخ میدهند ، با خصوصیات تطبیقی نرخ ضربان پیس میکر پیوستگی دارند. علاوه بر این ، آخرین محصولات پیس میکرهایی بیو ترونیک می تواند با تغییرات ذهنی هم واکنش نشان دهند.

هرانسانی در هنگام تماشای یک فیلم مهیج یا رخ دادن یک حادثه غیرمنتظره ، یک صعود ناگهانی در پالس یا فشار خون را تجربه میکند. تحریکات حلقه بسته می تواند نرخ همگام سازی را، هم با فعالیت های فیزیکی و هم با استرس های عاطفی وفق دهند. رنج گسترده بیوترونیک محصولات به پزشک اجازه تشخیص مناسب و درمان هر اختلال ریتمیک را میدهد.

بواسطه تحقیقات گسترده ، امروزه پیس میکرهای بیوترونیک نه تنها ازنظر تکنولوژی پیشرفت یافته اند که همچنین ایمن تر ، کوچکتر ، سبک تر و بسیار ساده و مؤثرتر شده اند .

موادی که در ساخت ضربان ساز استفاده می شوند باید به گونه ای باشند که غیر سمی و قابل استریل شدن بوده، بتوانند در شرایط محیط بدن به خوبی عمل کنند. بخش های مختلف ضربان ساز از جمله محفظه، میکروالکترونیک و لیدهای آن همگی باید از مواد سازگار با بیولوژی بدن باشند. محفظه معمولاً از تیتانیوم یا آلیاژهای آن ساخته می شود. لید نیز معمولاً از آلیاژ فلزی است، ولی توسط یک پلیمر مثل اورتال عایق بندی می شود. تنها نوک فلزی لید، سخت است. مدار نیز معمولاً از نیمه هادی های سیلیکون ساخته می شود.

ویژگیهای مهم الکترودها

– از لحاظ مکانیکی با دوام

– مواد نمی توانند :

در بافت حل شوند.بافت را تحریک کنند.تحت اثر واکنش الکتریکی ناشی از تحریک قرار گیرند.پاسخ بیولوژیکی نشان دهند.

– واسط مناسب با لیدها

مدل های رایج :

– پلاتین ، آلیاژ پلاتین و دیگر آلیاژهای ویژه استفاده شده اند.

طراحی

الف )ژنراتور : موادی که در ساخت ضربان ساز استفاده می شوند باید به گونه ای باشند که غیر سمی و قابل استریل شدن بوده، بتوانند در شرایط محیط بدن به خوبی عمل کنند. بخش های مختلف ضربان ساز از جمله محفظه، میکروالکترونیک و لیدهای آن همگی باید از مواد سازگار با بیولوژی بدن باشند. محفظه معمولاً از تیتانیوم یا آلیاژهای آن ساخته می شود. لید نیز معمولاً از آلیاژ فلزی است، ولی توسط یک پلیمر مثل اورتال عایق بندی می شود. تنها نوک فلزی لید، سخت است. مدار نیز معمولاً از نیمه هادی های سیلیکون ساخته می شود.

– انواع مختلفی از ضربان سازها وجود دارند. انجمن پیس و الکتروفیزیولوژی آمریکای شمالی آن ها را بر اساس نوع حفره ای که پیس در آن صورت می گیرد، حفره ای که حس شدن فعالیت الکتریکی انجام می شود، و قابلیت برنامه ریزی تقسیم بندی می کند. علیرغم مدل های متنوعی که وجود دارد کلیه ضربان سازها اساساً از یک باتری، سیم، لید و مدار تشکیل یافته اند.

وظیفه اولیه باتری فراهم کردن انرژی لازم برای تحریک قلب توسط جریان الکتریکی است. علاوه بر این، قسمت های حس کننده و زمان بندی ضربان ساز نیز توسط باتری تغذیه می شود. چون این باتری ها در بدن کار گذاشته می شوند باید دارای خصوصیات ویژه ای باشند. اول این که بتوانند حدود ۵ ولت انرژی ایجاد کنند که از مقدار مورد نیاز برای تحریک قلب بیش تر است. دوم این که بتوانند انرژی خود را سال ها حفظ کنند. حداقل عمر آن ها ۴ سال است. سوم این که دارای نیمه عمر مشخص باشند تا پزشک بتواند پیش بینی کند که چه زمان باید آن ها را تعویض کند.

باتری ها دارای دو فلز هستند که آند و کاتد را تشکیل می دهند. انواع باتری شامل یدید لیتیوم، اکسید نیکل کادمیوم و باتری های هسته ای هستند. لیدهای ضربان ساز، شامل سیم های باریک و عایقی اند که توسط آن ها جریان الکتریکی از باتری به سمت قلب هدایت می شود.

بر اساس نوع پیس میکر، این لیدها در پیس میکرهای تک حفره ای به صورت منفرد و در پیس میکرهای دو حفره ای زوج هستند. این سیم ها باید قابلیت انعطاف داشته، در مقابل پاره شدن مقاوم باشند. لیدها بر اساس شکل نوک انواع مختلفی دارند. بسیاری از آن ها دارای یک نوک پیچ مانند هستند که اتصال آن ها را به دیواره قلب تسهیل می کند. مدار ضربان ساز، در واقع، قلب کنترل کننده آن است. در این مدار، قسمت هایی هم چون حس گرها و کنترل کننده های ولتاژ و مدارهای زمان بندی و کنترل کننده های قابل برنامه ریزی از خارج قرار گرفته اند.

مدار اساساً از مقاومت، خازن، دیود و نیم هادی ها تشکیل شده است. مدارهای پیس میکرهای مدرن دارای پیشرفت های وسیع شده اند. با به کار گیری نیم هادی ها، بردهای مدار بسیار کوچک تر گردیده اند. این مدارها باید دارای طول عمر زیاد و مقاوم به گرما بوده، مصرف انرژی آن ها پایین باشد.

ب) لید ها:

۱ – لیدهای داخل وریدی موقت،

۲ – لیدهای ضربان ساز دائم،

۳ – لیدهای قفسه سینه ای.

لید استفاده شده در ضربان ساز موقت به صورت یک قطبی یا دو قطبی است.

در سیستم دو قطبی، دو الکترود مثبت و منفی در داخل قلب قرار می گیرند.

در سیستم یک قطبی تنهایک الکترود ( منفی ) در تماس مستقیم با قلب است.

در هر دو سیستم، جریان از ترمینال منفی ژنراتور خارج شده، از طریق لید به سمت الکترود منفی و قلب می رود. سپس جریان از طریق الکترود مثبت ( زمین ) به طرف لید برگشته، به ترمینال مثبت ژنراتور می رود.

لید استفاده شده در ضربان ساز داخل وریدی دارای دو الکترود بر روی یک کانتر است الکترود دیستال یا منفی در نوک لید ضربان ساز قرار دارد و الکترود مثبت در یک سانتی متری الکترود منفی است. الکترود منفی به ترمینال منفی ژنراتور و الکترود مثبت به ترمینال مثبت ژنراتور وصل می شود. این اتصال مستقیماً یا از طریق یک رابط صورت می گیرد. لیدهای موقتی از طریق یک شیت به داخل بطن راست عبور داده می شوند. معمولاً عبور لید ( الکترود آندو کاردی ) از طریق ورید رانی، ورید تحت ترقوه ای یا ژوگولار داخلی و تحت فلوروسکوپی یا در بستر بیمار صورت می گیرد.

در روش اپی کاردیال، الکترود ضربان ساز، درست روی اپیکارد قرار می گیرد. خود وسیله نیز زیر پوست شکم گذاشته می شود. این روش در بیمارانی که هم زمان عمل جراحی قلب دارند انجام می شود. سیستم لید دو قطبی اپی کاردیال دارای دو سیم عایق جداگانه ( الکترود مثبت و الکترود منفی ) است که به طور شل به اپی کارد بطن یا دهلیز راست بخیه می شوند تا عمل ضربان سازی صورت گیرد و سر دیگر آن از قفسه سینه عبور داده می شود. معمولاً سیم مربوط به دهلیز از سمت راست جناغ و سیم مربوط به بطن از سمت چپ جناغ بیرون آورده می شود. هر دو لید در تماس با میو کارد هستند. یک سیم دیگر به عنوان زمین یا مثبت در نظر گرفته می شود. لذا از هر یک از سیم ها می توان به عنوان الکترود منفی یا ضربان ساز استفاده کرد. در صورت عدم نیاز، در روزهای اول تا سوم بعد از عمل این سیم ها خارج می شوند.

در سیستم های یک قطبی ( اپی کاردیال یا داخل وریدی ) تنها یک الکترود منفی وجود دارد که در تماس با قلب است.

در ضربان ساز دائم پوشش فلزی ژنراتور به عنوان قطب مثبت به کار می رود.

در سیستم یک قطبی اپی کاردیال قطب مثبت را می توان از سیم فلزی بخیه شده به پوست قفسه سینه یا از بخش فلزی الکترود ECG تامین کرد.

پیس میکر چگونه ضربان قلب را تنظیم میکند ؟
پیس میکر میتواند ریتم قلب را تشخیص دهد و براساس آن و همچنین براساس آنچه که توسط پزشک برنامه ریزی شده است میتواند در زمان لازم با فرستادن موج الکتریکی به قلب ریتم طبیعی آن را حفظ کند. اکثر پیس میکرها همچنین میتوانند فعالیت بیمار مانند از پله بالا رفتن و یا ورزش کردن را تشخیص داده و ضربان قلب را براساس میزان فعالیت، تند یا کند نمایند. اغلب افراد نمی توانند این موج الکتریکی را احساس کنند. موج الکتریکی یک پیس میکر بسیار کوچک می باشد. اگر شما آن را احساس کردید، پزشک شما با تغییر برنامه ریزی پیس میکر میتواند آن را برطرف کند.

انواع ضربان سازها

ضربان سازها در هنگام فقدان یا موثر نبودن ضربانات ذاتی قلب به صورت موقت یا دائم مورد استفاده قرار می گیرند.

ضربان سازهای موقت

ضربان سازهای موقت یا خارجی به سه صورت مورد استفاده قرار می گیرند:

در حین جراحی قلب که در طی آن سیم ضربان ساز از طریق انسزیون به سطح قفسه سینه آورده شده و به ژنراتور متصل می گردد.عبور دادن سیم ضربان ساز از طریق یک ورید به داخل حفره قلب. ضربان سازهای موقتی وریدی به دو صورت یک یا دو حفره ای مورد استفاده قرار می گیرند.ارسال تحریک الکتریکی از طریق پدهای پوستی که روی قفسه سینه قرار داده می شوند.

[ad_2]

لینک منبع

تاثیر دستگاه های الکتریکی و مغناطیسی بر پیس میکر قلب

[ad_1]

پیس میکر یا ضربان ساز دستگاهی کوچک است که درون بدن قرار گرفته و با ایجاد پالس های الکتریکی منظم موجب می شود تا ریتم ضربان قلب منظم شود. بسیاری از بیماران برای درست کار کردن قلبشان به وجود آن محتاجند. پیس میکر ها هم به باطری نیاز دارند ولی اخیرا نوعی از آنها ساخته شده که باطری ندارد و انرژی مورد نیاز برای کار خود را از حرکت قلب تامین میکند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، یک بیمار با یک پیس میکر مصنوعی ، باید مراقب اطراف و دستگاههایی که ممکن است در مولد پالس تداخل ایجاد کنند باشد:

۱– لوازم منزل

فردی که دارای ضربان ساز است به راحتی می تواند از وسایل خانگی معمولی مثل موارد زیر استفاده کند:

— اجاق گازهای مایکروفر،

— ضبط صوت، رادیو پخش دارای موج اف ام و آ ام، تلویزیون و ریموت،

— تلفن ( عادی و همراه ) با رعایت فاصله بیش از ۱۵ سانتی متر،

— ویدئو و بازی های رایانه ای،

— وسائلی چون مخلوط کن و تستر،

— وسائل دستی مثل مو خشک کن، صورت تراش برقی، اتوی برقی

— وسایل الکتریکی بزرگ مثل لباسشویی، اجاق های الکتریکی و خشک کن های برقی،

— جارو برقی،

— ماشین های باغبانی،

— پتوهای الکتریکی،

— بازکننده های الکتریکی در گاراژ،

— مایکروویو،

— دستگاه های اشعه X،

برخی از این دستگاهها یک پتانسیل جزئی دارند که گهگاه منجر به مداخله ممانعتی در یک تک ضربان شده اند .

با این وجود بیشتر مردم می توانند استفاده از این دستگاهها را بدون نگرانی خاصی درمورد آسیب یا مداخله با دیگر پیس میکرها ادامه دهند. تجهیزات مولد قدرت ، تجهیزات جوشکاری جرقه ای و مغناطیس های قوی ( مثلا در دستگاههای پزشکی ، تجهیزات سنگین یا موتورها ) می توانند از عملکرد مولد پالس جلوگیری کنند. افرادی که با چنین تجهیزاتی یا نزدیک به آنها کا رمی کنند باید بدانند که ممکن است پیس میکر نتواند تحت این شرایط به درستی کارکند.

۲– موبایل ها

موبایلهای مورد استفاده در ایالات متحده ( کمتر از ۳ وات ) بنظر نمیرسد که به مولد پالس صدمه برسانند یا طرز کار پیس میکر را تحت تأثیر قرار دهند. تکنولوژی به سرعت پیشرفت می یابد بطوریکه کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC ) فرکانس های در دسترس جدیدی را ایجاد نموده است. موبایل های جدیدتر که از این فرکانس های جدید استفاده می کنند ممکن است پیس میکر را کم اطمینانتر سازند. یک گروه از کمپانی های موبایل در حال بررسی چنین احتمالی هستند.

۳– پیس میکر و تجهیزات پزشکی

شخص باید یک ID کارت توجیبی را با خود حمل کند ، اگر شخصی پیس میکر داشت باید به دکتر و دندانپزشک بگوید.

تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI ) از یک میدان قوی برای ایجاد تصاویری از ارگانهای داخلی و عملکردشان استفاده میکند. مغناطیس می تواند در منظم سازی وقفه ایجاد کند و در خروجی پیس میکر ممانعت بوجود آورد.اگر گرفتن MRI ضرورت داشت ، در بعضی مدلها خروجی پیس میکر می تواند دوباره برنامه ریزی شود. خطرات احتمالی و مزایا باید قبل از قرار گرفتن تحت تصویر برداری MRI توسط دکترمطرح شوند.

سنگ شکن موج شوک برون اندامی (ESWL ) یک روش درمان غیر تهاجمی است که امواج هیدرولیک را جهت از بین بردن سنگ های کلیه بکار میگیرد.این روش برای اکثر بیماران پیس میکری ، با انجام برخی برنامه ریزی های مجدد منظم سازی ، ایمن خواهد بود. بیمارانی با نوع ویژه ای از پیس میکر که درون شکم کاشته شده است باید از ESWL اجتناب کنند.

موارد خاص باید قبل و بعد از درمان توسط پزشک مطرح شوند.برش (ablation ) رادیو فرکانسی (RF ) امواج رادیویی را جهت اداره کردن تنوع گسترده ای از آریتمی ها بکار میبرد.مطالعات جدیدی که بر روی بیماران با سیستم های منظم کننده کاشته شده صورت گرفته ، واحدها را قبل ، در طول و بعد از برش کاتتر RF اندازه گیری نموده اند.

این مطالعات نشان داده اند که اکثر پیس میکرهای ثابت در طول ablation کاتتر با فرکانس های رادیویی بطور مخالفی تحت تأثیر قرار نگرفته اند. تغییرات مختلفی می تواند در طول و بعد از درمان ، در پیس میکر رخ دهد.پزشک باید به دقت سیستم منظم کننده (پیس کننده ) را بعد از عمل مورد ارزیابی قرار دهد. تحریک الکتریکی خارج پوستی اعصاب (TENS ) به منظور تسکین دادن دردهای حاد یا مزمن بکار میرود. اکثر مطالعات نشان داده اند که TENS تا حدودی در مقابل منظم کننده های دو قطبی ممانعت بوجود می اورد و گاهی اوقات ممکن است مختصری بر منظم کننده های تک قطبی هم اثر مخالفتی اعمال کند.این روش درمان میتواند با برنامه ریزی مجدد مولد پالس انجام پذیرد.

بنظر میرسد که اشعه های تشخیصی ( مانند نمایش X-ray ) اثری بر مولد پالس پیس میکر ندارند. در حالیکه اشعه های درمانی ( مانند آنچه برای درمان تومورهای سرطانی بکار می روند ) ممکن است به مدارهای پیس میکر آسیب برسانند.میزان آسیب قابل پیش بینی نیست و ممکن است با سیستم های مختلف متغیر باشد ولی هنگامیکه دوز اشعه افزایش یابد ، احتمال خطر و ریسک آن قابل توجه و زیاد می شود.

اتحادیه قلب امریکا توصیه کرده که تا جای ممکن پیس میکر درون پوشش محافظی قرار گیرد و اگر به طور مستقیم در حوزه میدان اشعه قرارگرفت ، تغییر مکان داده شود.

باید در طول درمان الکتروکاردیوگرام (ECG ) مانیتور شود و مولد پالس باید معمولا بعد و در طول دوره اشعه تست شود.

بنظر نمیرسد که تجهیزات دندانپزشکی پیس میکر را به صورت مخالفت آمیزی تحت تأثیر قرار دهند. بعضی بیماران ممکن است در طول دریل زنی دندان افزایشی را در نرخ منظم سازی احساس کنند.

بکا ربردن درمان تشنج الکتریکی ( مانند آنچه برای اختلالات ذهنی خاص بکار می رود ) بنظر می آید که در بیماران با پیس میکر ایمن و بی خطر است . دیاترمی مایکروویو یا موج کوتاه از سیگنال های فرکانس بالا و شدت بالا استفاده می کند که ممکن است محافظ نویز پیس میکر را بای پس کنند و در مولد پالس تداخل ایجاد کند و یا اینکه بالکل به آن آسیب برسانند.

اختلالات مربوط به عملکرد دستگاه

ضربان ساز ممکن است به دلایلی هم چون صدمه به لید یا عایق آن، اختلال باتری، قطعی در مدار سیستم، افزایش حس شدن یا به ندرت به علت سوراخ شدن قلب از کار بیفتد. در این صورت در نوار قلب بیمار ریت ذاتی دیده می شود، بدون این که ضربان سازی صورت بگیرد و وقفه ظاهر می شود.

اقدامات

چک کردن و سفت کردن هر گونه شل بودن اتصالات ( برای کم خطر میکروشوک از دستکش و اتصال خود به زمین از طریق یک وسیله فلزی اطمینان حاصل کنید ).

۱- باتری ضربان ساز موقت را عوض کنید. دستگاه های جدید، کم شدن قدرت باتری را اطلاع می دهند. همیشه باتری های مناسب را در دسترس داشته باشید. بعد از تعویض باتری تاریخ آن را یادداشت کنید. معمولاً بسته به مود و مقدار ضربان سازی انجام شده، عمر باتری نو ۵-۲ روز است.

۲- از نظر افزایش حس شدن بررسی ها و اقدامات لازم را انجام دهید.

۳- عکس گرفتن از قفسه سینه برای پی بردن به آسیب ایجاد شده و قرار دادن لید جدید در صورت لزوم.

۴- ارزیابی ضربان ساز دائم توسط پزشک قلب با استفاده از دستگاه حس کننده.

تداخلات الکترومغناطیسی چیست؟

تداخلات الکترومغناطیسی یا EMIدر موارد زیر می تواند با ایجاد اشکال در مدارهای الکتریکی پیس میکر به آن آسیب برساند و حتی عملکرد صحیح ضربان ساز را دچار وقفه کند. منابع آن عبارتند از:

▪ تداخلات الکتریکی توسط دستگاه هایی که به خوبی ایزوله نشده اند.
▪ دستگا های الکتریکی که انرژی زیادی تولید می کنند مانند ژنراتور های صنعتی.
▪ دستگاه هایی نظیر دستگاه های جوش فلز و تولیدکننده قوس الکتریکی.
▪ تعدادی از دستگاه های تشخیص طبی مانند MRI، رادیوتراپی و دستگاه های کنترل کننده درد.

کدام دستگاه های الکتریکی در بیماران دارای پیس میکر بی خطر است؟

بیشتر دستگاه هایی که در منزل استفاده می شوند چنانچه خراب نباشند منعی جهت استفاده ندارند. از این گونه وسایل می توان به این موراد اشاره کرد: اجاق های مایکروویو، سرخ کن های الکتریکی، چاقوی الکتریکی، مسواک های الکتریکی، تلویزیون، پتوهای برقی و در های گاراژ الکترونیکی. وسایلی که در محل کار هستند یا دستگاه های پزشکی در بیشتر موارد مشکل ساز نیست. رادیوگرافی قفسه صدری یا سونوگرافی، ماموگرافی یا CT scanمنعی جهت استفاده ندارند.

برخورد با محیط های حاوی تداخلات الکترومغناطیسی:

بهترین کار در این مواقع، خارج شدن از محیط این تداخلات یا خاموش کردن دستگاه است. در فرودگاه می توان با نشان دادن کارت ضربان ساز دایم از دروازه های امنیتی عبور نکرد ولی حتی عبور لحظه ای نیز در بیشتر موارد مشکلی ایجاد نمی کند. از دیگر محیط هایی که باید بیماران دارای ضربان ساز دایمی قلب با احتیاط تردد کنند، فروشگاه های مجهز به سیستم ضدسرقت الکترونیکی است. در هر صورت به هنگام بروز علایمی نظیر سرگیجه و تپش قلب در چنین محیط هایی لازم است که به سرعت از محیط خارج شد و با پزشک معالج تماس گرفت.

[ad_2]

لینک منبع

پیس میکر (ضربان ساز) یا باتری قلب

[ad_1]

پیس میکر (ضربان ساز) دستگاهی با اندازه کوچک است که در قفسه سینه یا شکم برای کنترل ریتم های غیرطبیعی قلب کار گذاشته می شود. این وسیله با به کارگیری ضربان الکتریکی کم انرژی، قلب را وادار می کند ضربان طبیعی داشته باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، دستگاه پیس میکر برای درمان آریتمی ها به کار می رود. آریتمی ها شامل اختلالات ضربان قلبی چه به صورت اشکال در تعداد ضربان، چه اشکال در ریتم قلبی هستند. حین آریتمی، قلب ممکن است ضربان خیلی سریع، یا خیلی آهسته یا نامنظم داشته باشد.

دستگاه ضربان ساز بعضی از علائم آریتمی ها را بهبود می بخشد، مانند ضعف یا احساس غش یا سرگیجه. این دستگاه می تواند شیوه زندگی شخصی را که اختلال ریتم قلب دارد، بهتر کند.

پزشکان دستگاه ضربان ساز را در برخی موارد توصیه می کنند. شایع ترین علت، کندی ضربان و بلوک قلبی است. بلوک قلبی هنگامی به وجود می آید که اشکالی در سیستم الکتریکی هدایتی قلب ایجاد می شود.

پزشک قبل از توصیه به نصب دستگاه ضربان ساز، بررسی می کند که آیا شخص دچار علائم آریتمی هست یا نه. علائم شامل سرگیجه، غش کردن بدون علت یا نفس تنگی زودرس است. همچنین پزشک سابقه بیماری قلبی، داروهای مصرفی بیمار و وقت های قبلی بیمار را بررسی می کند.

دستگاه ضربان ساز از یک باتری، ژنراتور رایانه ای و حسگر به نام الکترود تشکیل شده است. الکترودها فعالیت الکتریکی قلب را دریافت و اطلاعات مربوطه را از طریق سیم ها به رایانه ژنراتور ارسال می کنند. جریان الکتریکی ای که دستگاه تولید می کند از طریق سیم های مخصوصی که به آن «لید» گفته می شود و داخل قلب قرار می گیرد، به عضله قلب هدایت می شود. این سیم ها همچنین به دستگاه کمک می کنند تا از چگونگی ضربان قلب آگاه شود و بتواند زمان نیاز جریان الکتریکی لازم را بفرستد.

دستگاه های ضربان ساز جدید می توانند دمای خون، تنفس و عوامل دیگر مربوط را سنجش و تعداد ضربان قلب را متناسب با فعالیت بدنی شخص تنظیم کنند.

قرار دادن دستگاه ضربان ساز در بدن نیازمند یک جراحی کوچک است. این جراحی ساده و چند ساعته است، ولی بیمار باید شب را در بیمارستان بماند تا تیم پزشکی مطمئن شوند که دستگاه خوب کار می کند. عوارض جراحی (مانندعفونت) نادر است و بیشتر بیماران ظرف چند روز می توانند با آرامش بیشتر به فعالیت های معمول و روزمره خود بپردازند.

پزشک ممکن است برای 1 ماه فعالیت های شدید و ورزش یا بلند کردن وزنه سنگین را برای شما منع کند. بعد از بهبود کامل جراحی، با پزشک خود در مورد میزان فعالیت بدنی و ورزش های مجاز مشورت کنید.

زمانی که شما دارای دستگاه ضربان ساز هستید، باید از تماس طولانی یا نزدیک با بعضی دستگاه های الکتریکی یا دستگاه هایی که میدان مغناطیسی قوی تولید می کنند، خودداری کنید.

وسایلی که ممکن است با دستگاه ضربان ساز تداخل کنند عبارت اند از:

1- ژنراتورهای الکتریکی

2- سیم های فشار قوی

3- بعضی وسایل برقی خانگی مانند مایکروویو

4- فلزیاب ها

5- گوشی همراه و دستگاه های ام پی تری پلیر

6- جوشکارهای صنعتی.

شما باید از انجام بعضی آزمایش های پزشکی که در کار دستگاه ضربان ساز اختلال ایجاد می کنند، خودداری کنید.

شما باید هنگام مراجعه به پزشکان، دندان پزشکان و تکنیسین های پزشکی به آنها اطلاع دهید که دستگاه ضربان ساز دارید. پزشکتان یک کارت به شما می دهد که در آن اطلاعات مربوط به دستگاه ضربان ساز در آن درج شده است. این کارت را همیشه باید در کیف خود همراه داشته باشید.

شما باید به صورت منظم و در دوره های زمانی معین برای تنظیم دستگاه ضربان ساز خود به بیمارستان یا پزشک مراجعه کنید.

باتری ها بین 15-5 سال کار می کنند (به طور متوسط 7-6 سال)، البته با توجه به میزان فعال بودن دستگاه ضربان ساز.

پزشکان آریتمی ها را با دستگاه دیگری به نام دفیبریلاتور قابل کاشت قلبی (IUD) نیز درمان می کنند. IUD شبیه دستگاه ضربان ساز است، با این تفاوت که علاوه بر ایجاد ضربان کم انرژی، ضربان های پرانرژی ای تولید می کند که می تواند آریتمی های خطرناک و مرگ آفرین ناگهانی را کنترل کند.

بعضی از کارشناسان توصیه می کنند گوشی تلفن همراه خود را در جیب پیراهن روی محل دستگاه ضربان ساز قرار ندهید. احتمال اینکه این گونه وسایل بتوانند دستگاه ضربان ساز را دچار اختلال کنند بستگی دارد که چه مدت فرد در معرض آن میدان الکتریکی قرار گرفته و اینکه چقدر نزدیک به آن میدان الکتریکی بوده است.

[ad_2]

لینک منبع